donderdag, maart 31, 2011

"Bescherming" opdringen

"Bescherming" opdringen, dan denk je aan Siciliaanse toestanden, maar Nederland doet precies hetzelfde bij een aantal andere eilanden (Saba, Sint Eustatius, Bonaire).

In al haar wijsheid heeft de Nederlandse overheid besloten dat het toch niet zo kon zijn dat het net zo makkelijk zou zijn om naar Sint Eustatius te verhuizen als naar Texel, omdat de bevolking daar "beschermd" moest worden.

En wat zeggen die eilanden nu: 'Help, we hebben mensen nodig hier, maar het is bijna onmogelijk om ze hier te krijgen, kunnen jullie alsjeblieft die ingewikkelde regels afschaffen, zodat de mensen die we hier nodig hebben zonder rompslomp hier gewoon kunnen wonen en werken'...

Oftewel: behandel mensen niet als kleine kinderen omdat ze aan de andere kant van de wereld wonen, als ze zelf vragen om onderdeel van Nederland te worden inclusief alle rechten maar ook plichten die daarbij horen, luister daar dan naar en ga ze niet ongevraagd "beschermen".

Daar schiet niemand iets mee op, die mensen op de eilanden niet, maar ook de Nederlanders die nu in Nederland wonen en graag een aantal jaren op een van de eilanden zouden willen gaan wonen niet..

zondag, maart 27, 2011

Kwaliteitsverbetering in de medische wereld

Het heeft niets met internet te maken, maar een gedachtenexperimentje:

_____

Statement 1: binnen de gezondheidszorg wordt er niet of onvoldoende geleerd van situaties waarin patiënten onnodig nadeel ondervinden van medisch handelen of onnodig overlijden (N.B. ik vermijd hier bewust het woord fouten).

Statement 2: binnen de luchtvaart lukt het wel om te leren van ongewenste situaties

Statement 3: er is waarschijnlijk geen enkele arts die bewust het leven of de gezondheid van een patiënt schaadt, net zo min als er een piloot is die met opzet een vliegtuig laat neerstorten

Los van het bovenstaande dragen zelfoverschatting, arrogantie of simpelweg slordigheid wel bij aan het optreden van ongewenste situaties (zowel in de medische wereld als in de luchtvaart), maar in plaats van ons te focussen op het bestraffen daarvan kunnen we beter een systeem opzetten wat ervoor zorgt dat het effect van deze menselijke eigenschappen geminimaliseerd wordt.

Waarom is het opzetten van zo'n systeem in de luchtvaart wel gelukt en in de medische wereld (nog) niet?

Antwoord: de uitkomsten in de medische wereld zijn minder voorspelbaar dan in de luchtvaart: oftewel er gaan aantal mensen dood en er worden altijd mensen gehandicapt, ook al functioneert iedere betrokken medicus optimaal. Het feit dat een patiënt doodgaat kan ook de verwachte uitkomst zijn, in dat geval is er dus geen sprake van onnodig nadeel. Vertaald naar luchtvaarttermen: we weten niet wanneer er een vliegtuig neerstort, dus kunnen we er ook niet van leren.

Wat zijn er aan stappen nodig:

1) het opzetten van een systeem om vast te stellen dat er uberhaupt sprake is van onnodig nadeel: oftewel het vaststellen de 'verwachte uitkomst' en de 'daadwerkelijke uitkomst', gemiddeld over en tijdsperiode, ziekenhuis, operatiekamer, behandelaar, etc, etc. Daarvoor moet er een registratie komen van de toestand van alle patiënten voor en na hun behandeling. Daarna kan er een definitie vastgesteld worden van een 'vliegtuigcrash'

Wanneer stap 1 is uitgevoerd weten we, vertaald in luchtvaarttermen welke vliegtuigen er neerstorten en kunnen we naar de vervolgstap:

2) Er dienen een aantal automatische beveilingsmechanismen ingebouwd te worden: indien bijvoorbeeld een ziekenhuis een sterftecijfer > x heeft wordt het voor x maanden gesloten, indien een medicus > x% patiënten met post-operatieve infecties heeft dan mag hij niet meer opereren gedurende X maanden. Vergelijkbaar met vliegtuigen die aan de grond gehouden worden totdat duidelijk is wat er aan de hand is. Het is daarbij belangrijk dat dit niet als een sanctie gepresenteerd wordt, maar als een beveilingsmaatregel (vergelijkbaar met het aan de grond houden van een bepaald vliegtuigtype nadat het bij een ongeval betrokken is geweest). Ook hier geldt weer dat bij wet moet vastgelegd worden dat dit geen enkele juridische bewijskracht me betrekking tot eventuele rechtszaken tegen medici of instellingen voor gezondheidszorg

Vanuit stap 2 volgt automatisch stap 3:

2) In de periode waarin de automatische beveiligingsmechanismen van toepassingen zijn dient een onderzoek te worden uitgevoerd door een commissie van vakgenoten die komt met een openbaar onderzoeksrapport met aanbevelingen die het onnodige nadeel hadden kunnen voorkomen. Bij wet moet worden vastgelegd dat het onderzoeksrapport alleen bedoeld is om van te leren en geen enkele bewijskracht heeft bij juridische procedures tegen betrokken medici of ziekenhuizen. Anders ontstaat er toch een prikkel om informatie weg te laten die van belang kan zijn om een soortgelijke toekomstige situaties te voorkomen.


Vragen en antwoorden:

1) Maar niet alles wat er misgaat is toch zo ernstig dat een ziekenhuis of medicus gelijk 'aan de grond gehouden moet worden'

Antwoord: nee, daarom moet dit mechanisme ook alleen maar ingezet worden bij 'crashes', niet wanneer het vliegtuig een half uur te laat aankomt.

2) Maar wat dan met individuele beroepsbeoefenaren die misfunctioneren?

Antwoord: daarvoor hebben we de (tucht-)rechtspraak. Die houdt zich bezig met de schuldvraag, genoegdoening, straf en boete. Dat staat los van kwaliteitsverbetering.

3) Waarom automatische beveiligingsmechanismen, is dat niet onrechtvaardig, omdat het misschien helemaal niet de schuld is van ziekenhuis of medicus dat er iets misgaat?

Antwoord: juist daarom is het van belang dat het automatische beveiligingsmechanismen zijn. Op het moment dat er een element van menselijke beoordeling aan wordt toegevoegd dan is de kans heel groot dat er geredeneerd wordt in termen van 'schuld', terwijl het nu juist van belang is dat we dit helemaal los van de schuldvraag zien.

maandag, maart 21, 2011

Jan-Kees is er weer ingetrapt...

Ik was er al bang voor dat het zou gaan gebeuren, maar vanavond was het helaas ook zo in het nieuws.

De 'maatregelen om huizenkopers en de huizenmarkt te helpen', zijn omgebouwd naar maatregelen om de banken te helpen:

In de oude situatie konden mensen een aflossingsvrije-hypotheek nemen en die zelf naar eigen inzicht aflossen. De enige verdiensten van de bank waren dan de rente-betalingen.

Nu moeten mensen verplicht voor minimaal 50% een niet-aflossingsvrij deel nemen. Dat zou zo erg nog niet zijn als mensen dan een annuiteitenhypotheek zouden nemen, maar daar een perverse prikkel in het belastingsysteem doen ze dat niet, maar nemen ze een (spaar)polis waaraan de banken/verzekeraars 30 jaar lang scheppen met geld verdienen. Dus: de banken hebben net van Kees-Jan weer een hoop extra omzet gekregen.. (niet bedoeld denk ik, maar toch het resultaat van de onderhandeling).

Het belangrijke punt van het oorspronkelijke plan om binnen 7 jaar het top-deel van de top-hypotheek af te lossen is laten vallen, zodat de banken 30 jaar lang kunnen profiteren van de volledige hypotheeksom, niet alleen als lening waarop rente wordt betaald, maar belangrijker nog: als (spaar)polis waar ze enorme kosten op in rekening kunnen brengen.

Terwijl dit het eerste stapje naar een gezondmaking van het systeem had kunnen zijn, waarbij banken (en in mindere mate) huizenkopers van het staatsinfuus van het fiscale voordeel worden afgekoppeld.

De oplossing is zo simpel: dump het fiscale voordeel voor constructies die alleen maar bedoeld zijn om de belasting te tillen.

Dan kan de hypotheekrente-aftrek verder keurig in stand blijven, is het nadeel voor huizenkopers heel beperkt en zijn de banken en verzekeraars de enige die op de blaren moeten zitten, maar die moeten niet zeuren na alles wat ze de afgelopen 10 jaar hebben aangericht..

En in de kantlijn: was dit los van het voorgaande, nu niet eem prima gelegenheid geweest om de banken onder druk te zetten rondom hun ridicule opstelling rondom de particuliere erfpact? Dit was de gelegenheid geweest om in ruil voor een concessie van de overheid (die nog toch zijn gegeven) in elk geval de meest belachelijke zaken, zoals het weigeren van financiering aan mensen waarvan het huis op grond in erfpacht van de vereniging van eigenaar staat, uit de weg te ruimen.

woensdag, maart 16, 2011

Vodafone: bellen naar het buitenland kost een vermogen

Na een verrassend hoge mobiele telefoonrekening ontdekte hoe Vodafone op een slinkse manier je ondanks een voordelige bundel en Passport toch grote hoeveelheden extra geld aftroggelt:

Op het eerste gezicht lijkt Vodafone met haar Passport hele redelijke tarieven te hanteren voor het bellen over de grens. De kosten voor het gebruik van je Vodafone mobiel als je op vakantie of zakenreis in het buitenland bent zijn keurig.

Maar let op: die redelijkheid geldt _niet_ voor het bellen vanuit Nederland naar het buitenland, daarvoor betaal je de hoofdprijs! De tarieven die daarvoor in rekening worden gebracht zouden in de jaren 80 niet misstaan hebben:

Buurlanden €0,70 per minuut
West Europa €0,80 per minuut
Rest van Europa €0,90 per minuut
Noord-Amerika €0,55 per minuut

TIP: gebruik je vaste lijn om naar het buitenland te bellen (tot een factuur 10 goedkoper). Of gebruik Skype, dan is het helemaal bijna voor niets.

woensdag, maart 09, 2011

Wat is een zorgconsument?

Wat is nu eigenlijk een Zorgconsument?

Het klinkt een beetje vreemd zo op het eerste gezicht. Zeker als ik ziek ben, dan wil ik niet consumeren, maar wil beter worden! Ik wil hulp, niet een product!

Maar wat bedoelen we dan eigenlijk met dat begrip Zorgconsument? En waarom zouden we zo'n Zorgconsument willen zijn?

Om het in een paar woorden samen te vatten:

U wilt niet alleen geholpen worden door 'een' dokter, maar u wilt graag geholpen worden door de dokter die u het beste kan helpen.

Een Zorgconsument kan kiezen voor de dokter/de zorginstelling/het ziekenhuis die/dat het beste bij hem aansluit.

En hoe kom ik er achter wat bijvoorbeeld een goede dokter is: de rol die internet daarin speelt zal de komende jaren alleen maar toenemen.

maandag, maart 07, 2011

IceSave: Win-Win-Win: Nederland-IJsland-Milieu

Deze keer geen link met het internet, maar wel een advies richting onze minister van Financiën, Jan Kees de Jager:

Probeer out-of-the-box te denken in de 'clash' met IJsland over het IceSave-debacle.

Persoonlijk ben ik van mening dat de IJslandse President terecht, nog steeds bezwaren heeft tegen de voorgestelde deal. Die deal ademt namelijk uit al zijn poriën dat Nederland en IJsland een zero-sum game aan het spelen zouden zijn, terwijl dat absoluut niet zo hoeft te zijn. Ja, IJsland heeft een verplichting aan gegaan en moet die terugbetalen, maar nee, dat hoeft niet op deze platte manier.

Ik zou het als volgt doen:

De IJslandse-overheid richt een onderneming op die zich gaat bezighouden met de exploitatie van de geothermische energiebronnen waar IJsland rijk aan is. Nederland brengt haar claim jegens de IJslandse overheid in deze onderneming in. In ruil daarvoor ontvangt de Nederlandse overheid gedurende 25 jaar het recht om tegen kostprijs (dus nagenoeg niets) maximaal (bijv.) een half terawattuur per jaar aan electriciteit te kopen van deze onderneming.

Dit biedt iedereen voordelen:

- Nederland krijgt vele malen meer terug dan in de huidige overeenkomst
- IJsland krijgt een extra verdienpotentieel daardat zij ook aan anderen (tegen markttarief) stroom kan verkopen
- het milieu wint omdat er minder fossiele brandstoffen gebruikt worden

Dit alternatief is des te aantrekkelijker gezien het belangrijkste nadeel van de huidige overeenkomst:

- deze legt zo'n zware kapitaalsbelasting op IJsland dat er gerede twijfel kan zijn of het land deze uberhaupt op kan brengen

Of om het nog wat beeldender uit te drukken:

Jan Kees de Jager kan er enorm veel energie in steken om Olafur Grimmson er van te overtuigen dat hij de helft van de taart die hij in zijn koelkast heeft staan aan Jan Kees te geven, maar het zou veel slimmer zijn om tegen Olafur te zeggen dat hij de taart die in zijn koelkast staat helemaal zelf mag opeten, als hij binnen een half jaar een bakkersdiploma haalt en de komende 25 jaar elke 3 maanden een lekkere slagroomtaart in Den Haag komt afleveren!